Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο αθέμιτος ανταγωνισμός είναι μια σύγχρονη «Λερναία Ύδρα», και να κόψεις ένα κεφάλι δέκα φυτρώνουν. Δεν υπάρχει καμία συντονισμένη προσπάθεια ισορρόπησης της κατάστασης, οι περισσότεροι από μας αδιάφοροι, εγκλωβισμένοι στην ατομικότητα μας, κατώτεροι των περιστάσεων, έρμαια των συμφερόντων, καταλήγουμε εύκολα θύματα ως επί το πλείστον των διαφόρων μεσαζόντων που λυμαίνονται το χώρο μας, (όπως εισπρακτικές εταιρείες, αντικρουόμενα συμφέροντα όμορων και μη χώρων, να εποφθαλμιούν μέρος των αρμοδιοτήτων μας, να αμφισβητούν το ρόλο μας, να καρπώνονται από της υπηρεσίες μας κ.α), αλλά και των ίδιων των συναδέλφων σε πολλές περιπτώσεις. Και ο χορός των συμφερόντων καλά κρατεί με τους περισσότερους από μας να αδυνατούμε να αντιδράσουμε.
Κατά τα άλλα περιμένουμε το θαύμα για να επιβιώσουμε, εναποθέτοντας τις ελπίδες μας στο να δώσει ο Θεός ανάπτυξη, να καταργηθούν οι μεσάζοντες, να αποκτήσουμε συναδελφικότητα, συνδικαλιστικό επίπεδο, να λειτουργήσει κατά τον καλλίτερο τρόπο το άρθρο 51 Κ.Δ.Ε. Φυσικά δεν βλέπουμε την απαξίωση του εξαιτίας των ανύπαρκτων πλέον εισροών λόγω της κακής χρονικής συγκυρίας. Περιμένουμε να αναστηθεί και να μας επιβληθεί το άρθρο 139 παρ.2 . Αν μπορεί να αναστηθεί και να εφαρμοστεί ως έχει. Μάλλον τίποτε δεν μπορεί να συμβεί απ’ όλα αυτά, φρούδες ελπίδες, (η ιστορία του άρθρου 139 παρ. 2 , μοιάζει με αυτόν που ενώ πνίγεται μη έχοντας να κρατηθεί από πουθενά πιάνεται από τα μαλλιά του, έτσι και εμείς προσπαθούμε να πιαστούμε από ένα άρθρο που όλα αυτά τα χρόνια είναι παροπλισμένο).
Ο Θεός μεταξύ των άλλων μας έδωσε και νου ίσως για να μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν «συν Αθηνά και χείρα κίνει», σήμερα λέμε «ρίξε μου Θεέ μου και η απάντηση του είναι κουνήσου να σου ρίξω».
Στα πλαίσια της ενεργοποίησης από πλευρά μας θα πρέπει να μας προβληματίζει η σημερινή μας κατάσταση και η αντιμετώπιση αυτής.
Θέματα όπως ο αθέμιτος ανταγωνισμός και το άρθρο 51 ήταν πάντα επίκαιρα τώρα έρχεται να προστεθεί και το άρθρο 139 παρ. 2 του Κώδικα μας.
Η χρονική στιγμή πού βγήκε στην επικαιρότητα από την ΟΔΕΕ [ Τεύχος 41 – 42/2014 ΙΣΗΓΟΡΙΑ] και μάλιστα κουτσουρεμένο στην αρχή, η μη ενεργοποίηση του μέχρι τώρα, οι αντικρουόμενες γνωμοδοτήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας όσο αφορά την δυνατότητα εφαρμογής του, η λάθος μεταχείριση με στόχο μάλλον την εκμετάλλευση του και τίποτε περισσότερο επί της ουσίας .
Ποικίλες είναι οι αντιδράσεις και δημιουργούνται πολλά και διάφορα ερωτήματα, χαρακτηριστικότερα των οποίων είναι τα παρακάτω:
- Είναι Δυνατή η Εφαρμογή του άρθρου 139 παρ. 2 ως έχει;
- Μπορεί να επιβληθεί η εφαρμογή του;
- Μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπή εργασία για όλους;
- Αποτελεί τη λύση ως έχει ενάντια στον Αθέμιτο Ανταγωνισμό;
- Για να επικρατήσουν στοιχειώδεις κανόνες υγιούς ανταγωνισμού – ευγενούς άμιλλας πρέπει να μας επιβάλλονται;
- Ποιοι και γιατί πρωτοστατούν στην ευκαιριακή – λάθος ανάδειξη και αντιμετώπιση τόσο σοβαρών θεμάτων προτάσσοντας το εγώ τους και μόνο το εγώ τους και που αποσκοπούν;
- Υπάρχει εναλλακτική λύση;
- Ναι για μας θεωρητικά πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση, το θέμα είναι αν μπορεί να εντοπιστεί και να υλοποιηθεί.
Συνάδελφοι βασική προϋπόθεση η εξασφάλιση ποσοτικού και ποιοτικού αντικειμένου δουλειάς. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει ανάλογο αντικείμενο. Όπως είπα και στην Ε.Γ.Σ. που μας απασχόλησε το θέμα, “σήμερα μόνο τη μιζέρια μας μπορούμε να μοιράσουμε”, μακάρι να είχαμε τη θέληση να την διαχειριστούμε και να την ανατρέψουμε.
Η σημερινή υφιστάμενη κατάσταση είναι δημιούργημα μας, απόρροια των επιλογών μας και της γενικότερης μέχρι τώρα στάσης μας.
Σίγουρα δεν ευθυνόμαστε όλοι το ίδιο αλλά τι σημασία έχει από τη στιγμή που δεν αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες με στόχο και σκοπό την βελτίωση της.
Σήμερα ενόψει εκλογών σε συνδυασμό και με τις δύσκολες μέρες που περνάει ο Κλάδος μας και ο καθένας μας χωριστά, τέτοιου είδους θέματα έχουν την τιμητική τους.
Γίνεται συστηματική συνδικαλιστική εκμετάλλευση τους με στόχο και σκοπό την υφαρπαγή της ψήφου μας. Την επομένη σίγουρα αν δεν ξεχαστούν θα περάσουν σε δεύτερη και τρίτη μοίρα χωρίς ιδιαίτερη προοπτική επίλυσης τους.
Αν όντως θέλουμε να ασχοληθούμε με τα προβλήματα που μας ταλανίζουν και να επιδιώξουμε την επίλυση τους θα πρέπει να βάλουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και τα προσωπικά μας συμφέροντα, κάνοντας τον απολογισμό μας, να αποδεχτούμε ότι μόνο με σύνεση και συναίνεση μπορούμε να πάμε μπροστά και να πιάσουμε δουλειά. Όσοι δεν συμφωνούν ας κάνουν ένα βήμα πίσω, θα τους ήμαστε ευγνώμονες.
Αναγνωρίζουμε την υφιστάμενη κατάσταση με τα θετικά της και τα αρνητικά της και στη συνέχεια μπαίνουμε στη διαδικασία αναδιάρθρωσης με στόχο και σκοπό τη θετική και συνεχή εξέλιξη μας.
Οπότε στο δια ταύτα, ο όγκος της Δουλειάς μας μέχρι Σήμερα Προέρχεται από:
Δημόσιο: Η συνεργασία μας είναι ιδιαίτερη και όχι προς όφελος μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας προς το Δημόσιο εισπράττοντας μειωμένα Δικαιώματα σε σχέση με τις αντίστοιχες παρεχόμενες υπηρεσίες μας κατά Κ.Πολ.Δ. .
Οι οφειλέτες του δημοσίου αντιμετωπίζονται από πλευράς κράτους προκλητικά ευνοϊκά σε σχέση με τους άλλους οφειλέτες, κάτι το οποίο είναι κατάφωρα αντισυνταγματικό. Όλα αυτά τα χρόνια γίνεται πολιτική εις βάρος μας και μάλιστα το έχουμε αποδεχτεί πλήρως χωρίς καμία σκέψη ανατροπής - μετατροπής αυτής της κατάστασης από πλευράς μας ως Κλάδος στα πλαίσια της ισονομίας και της ισοπολιτείας.
Πέρα από τις γενικές νόμιμες υποχρεώσεις που παράγει αυτή η συνεργασία μας με το δημόσιο (Αποδείξεις, καταβολή ανάλογου Φόρου, Φ.Π.Α.) έχουμε επιπλέον και την εφαρμογή του Αρθ. 51 Κ.Δ.Ε. (ένα οριζόντιο μέτρο διανομής) καθιστώντας αυτή τη συνεργασία ακόμη πιο ζημιογόνο.
Η ύπαρξη και η υποχρέωση εφαρμογής ανώτερου πλαφόν στη συνεργασία μας με το Δημόσιο λειτουργεί θετικά και επιμερίζει τη ζημία σε περισσότερους συνεργαζόμενους συναδέλφους, χωρίς βέβαια να αποτελεί και τη λύση.
Το δημόσιο εκτός του ότι απολαμβάνει μειωμένο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών από πλευράς μας διατηρεί και το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος μας με τους υπαλλήλους του χωρίς αυτοί να πληρούν της προδιαγραφές του δικαστικού Επιμελητή και μάλιστα με διευρυμένες αρμοδιότητες.
Σήμερα κάνουν ηλεκτρονικά επιδόσεις και κατασχέσεις εις χείρας τρίτου. Αύριο θα κάνουν τουλάχιστον κατασχέσεις ακινήτων ηλεκτρονικά γιατί απλούστατα θα τους δοθεί η δυνατότητα να κάνουν έρευνα στο Κτηματολόγιο από το γραφείο τους, να την εγγράφουν και να την κοινοποιούν και στον οφειλέτη ηλεκτρονικά γιατί μελλοντικά όλοι μας θα έχουμε και email και αντίκλητο ως φορολογούμενοι όπως σήμερα έχουμε Α.Φ.Μ.
Αντίθετες απόψεις και προσεγγίσεις αν υπάρχουν σε σχέση με τα παραπάνω, που σίγουρα θα υπάρχουν, δεν νομίζω να μπορούν να υποστηριχθούν και να στοιχειοθετηθούν με σοβαρότητα για τον απλούστατο λόγο, υπάρχουν οι αμοιβές μας κατά Κ.Πολ.Δ. περίτρανη απόδειξη επιβεβαίωσης – αποδοχής των δικαιωμάτων μας για τις αντίστοιχες παρεχόμενες υπηρεσίες μας.
Όσο για την διαμόρφωση του μερίσματος που προέρχεται από την εφαρμογή του άρθρου 51 Κ.Δ.Ε., και τη διανομή του, θεωρώ ότι είναι άδικη και δεν αποσκοπεί στο να λύσει προβλήματα και να καλύψει υπάρχουσες ανάγκες. Απλώς συντηρεί τις υπάρχουσες ανισότητες και δημιουργεί επί πλέον, προκαλώντας διάθεση αθέμιτου ανταγωνισμού (κάτι σαν οφθαλμός αντί οφθαλμού).
Υπάρχει ένας σεβαστός αριθμός συναδέλφων που δεν είχαν την ανάγκη ποτέ να συνεργαστούν με το δημόσιο και μπράβο τους, αλλά δεν γνωρίζω κανέναν απ’ αυτούς που να αποποιήθηκε το δικαίωμα του μερίσματος προς όφελος των νέων συναδέλφων, των αδυνάτων και γενικά των εχόντων ανάγκη της υποστήριξης μας. Το αντίθετο μάλιστα, το θεωρούν δικαίωμά τους. Θα τους πρότεινα λοιπόν να αλλάξουν ρόλους για μικρό χρονικό διάστημα ίσως αντιληφθούν τη λάθος άποψη τους.
Η εδραιωμένη αυτή, άδικη κατάσταση, παράγει αθέμιτο ανταγωνισμό ανάμεσα στους συναδέλφους που συνεργάζονται με το δημόσιο και μάλιστα όχι από επιλογή τους αλλά από ανάγκη επιβίωσης μη έχοντας άλλη επιλογή, στερούμενοι ευκαιριών τις περισσότερες φορές εξαιτίας του διαχρονικού συστήματος που έχει στηθεί από τους δυνατούς του χώρου για χάρη της πλεονεξίας τους και της ανάγκης άσκησης εξουσίας και ελέγχου από πλευράς τους των πάντων και τα πάντα.
Για παράδειγμα το 1993 νέος τότε συνάδελφος σε μια άγνωστη επαγγελματικά Θεσσαλονίκη τότε για μένα, είχα έρθει με μετάθεση από το πρωτοδικείο Γρεβενών, μη έχοντας άλλη επιλογή βρήκα καταφύγιο στο δημόσιο. Δεν το προτιμούσε κανείς. Οι Δ.Ο.Υ. παρακαλούσαν για συνεργασία. Παρότι το επάγγελμα ήταν στα καλλίτερα του οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες για τους νέους ανύπαρκτες. Σήμερα και κάτω απ’ αυτές τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες παρότι το Δημόσιο τα τελευταία χρόνια δεν πληρώνει έγκαιρα με όλες της επακόλουθες παρενέργειες, πολύ συνάδελφοι βρήκαμε πάλι καταφύγιο στη συνεργασία μας με το Δημόσιο και τον ευρύτερο Δημόσιο τομέα (ΙΚΑ, ΟΤΑ κ.α.) στην προσπάθεια μας να ψευτο-επιβιώσουμε.
Ορίστε ελάτε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση να προλάβουμε τα χειρότερα και αφού αυξήσουμε τα έσοδα μας να μοιράσουμε και μέρισμα ανάλογο και αντίστοιχο των αναγκών έτσι ώστε να πιάνει τόπο και όχι η εφαρμογή του να παράγει ανισότητες.
Η μεγαλύτερη ανισότητα είναι να εισπράττουν οι άνισοι από ίσα.
Ιδιώτες: Η συνεργασία με τους ιδιώτες πλεονεκτεί έναντι της συνεργασίας με το Δημόσιο λόγου του ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες μας προς τους ιδιώτες εκτιμώνται και πληρώνονται κανονικά σε σχέση με το Δημόσιο. Υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας Δημόσιων σχέσεων, το πρεστίζ είναι αυξημένο, και η δυνατότητα φοροδιαφυγής είναι σχεδόν κανόνας. Και φυσικά δεν εφαρμόζεται το άρθρο 51 του Κ.Δ.Ε.
Μεγάλος είναι ο ανταγωνισμός με τα όρια του Θεμιτού να παραβιάζονται προκαλώντας προβλήματα μεταξύ των συναδέλφων.
Σήμερα δυστυχώς ο όγκος δουλειάς αυτής της πηγής, προσωρινά θέλω να πιστεύω, έχει μειωθεί και θα μειώνεται όσο δεν αλλάζουν τα οικονομικά δεδομένα της χώρας μας σε συνδυασμό και με τις νέες τροποποιήσεις του Κ.Πολ.Δ. (ηλεκτρονικές επιδόσεις – αφαίρεση αντικειμένου, η γενικότερη υποβάθμιση μας κ.α.). Παρόλα αυτά και σε συνδυασμό με τις νέες αμοιβές μας αποτελεί το νούμερο ένα από πλευράς προτεραιότητας αντικείμενο ενασχόλησης μας.
Νομικά Πρόσωπα - Πιστωτικά Ιδρύματα: Εδώ η ισχύουσα κατάσταση είναι όμοια με αυτήν που ισχύει στους ιδιώτες. Επικρατούν οι δημόσιες σχέσεις, το αυξημένο πρεστίζ και δεν υπάρχει Ανώτερο Πλαφόν. Δεν υπάρχει απώλεια εισοδήματος αν και τελευταία παρατηρείτε καθυστέρηση στην πληρωμή με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται.
Παρότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε αυξημένες απαιτήσεις από πλευράς τους όπως οργάνωση, έγκαιρη και έγκυρη διεκπεραίωση, άμεση ενημέρωση, τα οποία και προσθέτουν αυξημένο κόστος, παρότι δεν υπάρχει δυνατότητα φοροδιαφυγής και εφαρμόζεται το Αρθ. 51 Κ.Δ.Ε. στις εκτελέσεις σε ποιο σκληρή μορφή, παρόλα αυτά δεν παύει να είναι το ποιο δελεαστικό και ανεξάντλητο κομμάτι δουλειάς.
Και εδώ έχουμε μεγάλο ανταγωνισμό και εσωτερικό αλλά και μεσαζόντων με τα όρια του Θεμιτού να παραβιάζονται συστηματικά δημιουργώντας μονοπώλια, στεγανά, συναδέλφους δύο και τριών ταχυτήτων, προκαλώντας σοβαρά και ανυπέρβλητα προβλήματα μεταξύ των συναδέλφων.
Απλά όσο εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου τέτοιου είδους φαινόμενα θα τα βρίσκουμε μπροστά μας να μας επιβάλλονται να μας στερούν το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή επαγγελματική διαδρομή.
Όλα γύρω μας τρέχουν και διαφοροποιούνται συνεχώς και εμείς αντί να ενεργοποιηθούμε να ελιχθούμε με στόχο και σκοπό τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων μας επιδιώκοντας τη χρυσή τομή, μένουμε αδιάφοροι και αδρανείς.
Η υποχρεωτική εφαρμογή κατώτερου και ανώτερου πλαφόν στη συνεργασία μας με τα πιστωτικά ιδρύματα και γενικά με τους φορείς μαζικής δουλειάς, δίνοντας τους ένα κίνητρο εφαρμογής του πλαφόν από μέρους τους, θα λειτουργούσε θετικά αφού θα επιμέριζε το κέρδος της συνεργασίας σε περισσότερους συναδέλφους προσφέροντας ιδανική λύση και για τα δύο μέρη, μειώνοντας αισθητά τον αθέμιτο ανταγωνισμό, διατηρώντας το δικαίωμα της επιλογής συνεργάτη στους φορείς διακίνησης της δουλειάς μέσα στο όριο του πλαφόν, χωρίς να επηρεάζει τις ευρύτερες συνεργασίες με τους δικηγόρους συνεργάτες μας, δημιουργώντας ευγενή άμιλλα, παραμερίζοντας τους Μεσάζοντες.
Εισαγόμενη
Είναι πολύ περιορισμένος ο όγκος και απευθύνεται σε λίγους συναδέλφους καθώς απαιτεί συγκεκριμένες προδιαγραφές και έχει ιδιαιτερότητες στην διεκπεραίωση όπως η δυνατότητα επικοινωνίας.
Σε όλα τα παραπάνω επιλεκτικά ο καθένας μας κλείνει τα μάτια του, αναλόγως με τα συμφέροντα του αποδεχόμενος την ύπαρξη του αθέμιτου ανταγωνισμού όπου τον συμφέρει και τον εξυπηρετεί ως φυσιολογική και νόμιμη, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, την υπολειτουργία του άρθρου 51 του Κ.Δ.Ε. και την παράλογη εφαρμογή και διανομή του.
Μάλλον Είμαστε Άξιοι της Τύχης μας.
Προτάσεις Πολλές και Λειτουργικές μπορούν να κατατεθούν, μετά από επεξεργασία να αξιολογηθούν και να αποτελέσουν τη λύση.
Χρειάζεται Βούληση - Επαφή - Συμμετοχή – Ομόνοια και Δουλειά
Αντίπαλοι μας είναι ο κακός μας εαυτός, οι μεσάζοντες, η αδυναμία μας να αντιληφθούμε τις ανάγκες της εποχής να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε ανακτώντας το χαμένο έδαφος, εξασφαλίζοντας μια προοδευτική πορεία.
Οι αρμόδιοι κατά τόπο Σύλλογοι τα κύτταρα αυτού του Κλάδου – Σώματος πρέπει να παίξουν ουσιαστικό ρόλο επιβάλλοντας τη δημιουργική συμμετοχή των μελών τους-συναδέλφων δίνοντας τους ευκαιρίες ανάδειξης και αξιοποίησης των προσόντων διεκδικώντας την επίλυση των θεμάτων προς γενικό όφελος, υποχρεώνοντας την ΟΔΕΕ να κινηθεί στα όρια των αρμοδιοτήτων της επιτελώντας το ρόλο της διεκδικώντας την θέση που μας αξίζει.
Για αρχή ας επιλέξουμε με την ψήφο μας τους άριστους και όχι τους αρεστούς.
Στη συνέχεια ας συνεργαστούμε μεθοδικά μαζί τους προσφέροντας της υπηρεσίες μας όταν και όπου χρειάζεται.