Στο ίδιο έργο θεατές εδώ και χρόνια θα μπορούσαμε να πούμε και να γράψουμε και θα είχαμε πλήρη δίκαιο, Διαμάχες κόντρα Διαμάχες από δήθεν συνδικαλιστές και μη, και όχι μόνο.  Και ο χορός καλά κρατεί. Ποιος την πληρώνει; Σίγουρα όλοι εμείς, ο κλάδος εν ολίγοις. Θα έπρεπε να Επιδιώκουμε και να Διεκδικούμε έναν Κλάδο υπόδειγμα μέσα από αρχές και κανόνες όπου θα επιδιώκεται και θα  κυριαρχεί τελικά το γενικό συμφέρον με τη συμβολή όλων μας. Δεν σας ανησυχεί η Αδιαφορία των Συναδέλφων απέναντι στα κοινά του Κλάδου; Και αν ναι τι κάνετε δείχνετε το χαρακτήρα που βλέπουμε;

Μάλλον ήρθε η ώρα να σας ζητήσουμε ευγενικά να μας αφήσετε ήσυχους, αφού από ότι αποδεικνύεται κάποιοι από σας όχι μόνο δεν είστε σε θέση να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων, δημιουργείτε και αρνητικό κλίμα, είσαστε αδιόρθωτοι δεν καταλαβαίνετε Θεό.

Δεν έχουμε ανάγκη από Διαμάχες, έχουμε ανάγκη από υλοποιήσιμες προτάσεις – διεκδικήσεις και φυσικά από συναδέλφους της προσφοράς με επίπεδο και όραμα γι’ αυτόν τον Κλάδο.  Τόσο απλά και κατανοητά. Ο νοών νοείτω.