Άρθρο 51, Ένα Συνδικαλιστικό Εφεύρημα – Επίτευγμα στον Κώδικα μας, με πρωταρχικό στόχο και σκοπό θα έλεγα την εύκολη συλλογή χρημάτων για τη λειτουργία των συλλόγων και κατ’ επέκταση της ΟΔΕΕ και όχι μόνο. Προσδιορίζει συγκεκριμένη ομάδα υπόχρεων βάση αντικειμένου, με ανώτερο ποσοστό εφαρμογής έως και 50%, χαρακτηρίζοντας τους ευνοούμενους και άρα καλώς τους καθιστά υπόχρεους,. Με το χαρακτηριστικό της ανταποδοτικότητας (Μέρισμα) δημιουργείται έξτρα κίνητρο εφαρμογής του. 

Παρ’ όλα αυτά και για χάρη της συνταγματικότητας η εφαρμογή του είναι προαιρετική και μάλιστα μετά από Πρόταση Γενικής Συνέλευσης κάθε Συλλόγου και Απόφαση επ’ αυτής του Υπουργού Δικαιοσύνης, προκαλώντας όλους εμάς να το αποδεχτούμε ή όχι και αν ναι να συμβάλουμε στη διαμόρφωση του έτσι ώστε η φιλοσοφία του να υλοποιείτε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο προς όφελος όλων.

Τέλεια στημένο θα μπορούσε να πει κανείς για την εποχή του.

Εύκολα αντιλαμβάνεται οποιοσδήποτε, αν θέλει φυσικά, την φιλοσοφία του άρθρου 51 του Κώδικα μας και την αναγκαιότητα αυτού ως ένα βαθμό.

Σίγουρα η φιλοσοφία του άρθρου δεν έχει να κάνει ούτε με τη διανομή μερίσματος ως τρόπου επιδίωξης οποιασδήποτε μορφής οικονομικής εξισορρόπησης μεταξύ των συναδέλφων, ούτε με εξυπηρέτηση συμφερόντων, ούτε με καμία μορφή εκδίκησης από τους μη υπόχρεους προς του υπόχρεους,.

Στην Κρίση μας εναπόκειται και στο Αίσθημα Δικαιοσύνης που μας διακατέχει να κάνουμε χρήση της Δημοκρατικής αυτής δυνατότητας που μας δίνεται, μέσω του ίδιου του άρθρου, να το προσαρμόζουμε – διαμορφώνουμε όποτε αυτό θεωρείτε απαραίτητο διεκδικώντας ανάλογη απόφαση υπουργού δικαιοσύνης και να το εφαρμόζουμε χωρίς παρεκκλίσεις, σεβόμενοι την πρόταση - απόφαση της πλειοψηφίας.

Το αναμφισβήτητο είναι ότι με την εφαρμογή του, σε πρώτη φάση επιτυγχάνεται ο κύριος στόχος της εύρυθμης οικονομικής λειτουργίας των Συλλόγων και κατ’ επέκταση της Ομοσπονδίας.

Σε δεύτερη φάση με τη διανομή μερίσματος στα μέλη του, σε μορφή παροχών και σε ζεστό χρήμα στο λογαριασμό του καθενός, αποκτά θα μπορούσε να πει κανείς και κοινωνικό χαρακτήρα μέσω της ανταποδοτικότητας, αν αυτή είναι στοχευμένη.

Το άρθρο 51 του κώδικα μας είναι ένα εργαλείο πολλαπλών δυνατοτήτων και έτσι έπρεπε και πρέπει να αντιμετωπιστεί .

Με τη μέχρι τώρα εξειδικευμένη εφαρμογή του, (εισπράττουμε στην περίπτωση του 50%, το μέγιστο δυνατόν και από εκεί και πέρα καλύπτουμε έξοδα, μοιράζουμε μέρισμα εξίσου και όλα καλά και άγια) , καταλήγει σε ένα εισπρακτικό μέτρο χωρίς όραμα εξαντλώντας το πλήθος των δυνατοτήτων του σε μια οριζόντια διανομή μερίσματος και κατά συνέπεια άδικη αναποτελεσματική και εν τέλει εκτός αρχικής φιλοσοφίας, δίνοντας έναν δήθεν κοινωνικό χαρακτήρα δικαιολογώντας ίσως κατά κάποιο τρόπο την αποδοχή και την εφαρμογή του ως έχει.

Η αδυναμία του άρθρου είναι το υπερβολικά υψηλό ανώτερο πλαφόν 50%, όταν και όπου αυτό εφαρμόζεται, (π.χ. ΣΔΕΕΘ), στο αντικείμενο που εφαρμόζεται και στην αντιπαλότητα που δημιουργεί στους συναδέλφους ο προσδιορισμός του ύψους του ποσοστού αυτού προς εφαρμογή μια και δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση κατάθεσης ούτε μιας ουσιαστικής μελέτης και θέσης γύρω από το τι επιδιώκουμε να πετύχουμε εφαρμόζοντας το άρθρο 51 ΚΔΕ. , βάση της οποίας θα κληθούμε να τοποθετηθούμε – διαμορφώσουμε και τελικά να ψηφίσουμε προσδιορίζοντας το ύψος του ποσοστού και τον τρόπο αξιοποίησης του αποτελέσματος.

Δημιουργείτε πρόβλημα με την αποδοχή – επιβολή του μέγιστου ποσοστού 50% και κατά συνέπεια με την μέχρι τώρα αξιοποίηση του; Μας απασχολεί και αν ναι τι κάνουμε; Δυστυχώς και πάλι, δεν κάναμε και δεν προτιθέμεθα απ’ ότι φαίνεται να κάνουμε τίποτε. Γιατί άραγε;

Κύριοι με τα τότε δεδομένα η πλειοψηφία των τότε συναδέλφων (το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων σήμερα δεν είναι συνάδελφοι), αποφάσισαν όπως αποφάσισαν, χωρίς καμία συγκεκριμένη μελέτη, χωρίς καμία ευαισθησία, τουλάχιστον όπως το εισέπραξα εγώ, νέος συνάδελφος τότε, ασχολούμενος αποκλειστικά με το Δημόσιο, δύσκολες εποχές και έτσι ένα άρθρο εργαλείο πολλαπλών δυνατοτήτων κατέληξε όπως κατέληξε ….

Σήμερα και μετά από 25 χρόνια περίπου, με εντελώς διαφορετικά δεδομένα και σύνθεση, εμείς εκεί, συνεχίζουμε σταθερά και άβουλα λες και όλα είναι τέλεια. Αυτό από μόνο του λέει πάρα πολλά. Κρίμα, δυστυχώς μάλλον το συνδικαλιστικό μας επίπεδο δεν …….

Προσωπικά είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να το διαμορφώσουμε στα σημερινά δεδομένα και να το αξιοποιήσουμε κατά τον καλλίτερο τρόπο. Θέληση και μόνο Θέληση χρειάζεται με αίσθημα δικαιοσύνης και τίποτε άλλο.

Στα πλαίσια μιας νέας ουσιαστικής διαμόρφωσης Θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη βασικά δεδομένα (Φορολογικό , Ασφαλιστικό …..), έτσι ώστε να επιτευχθεί η Χρυσή Τομή.

Το ανώτερο ποσό του 50% επιβάλλεται να μειωθεί μετά από ουσιαστική μελέτη σε σχέση με το δίκαιο και την εξυπηρέτηση της καθ’ αυτού φιλοσοφίας του άρθρου. Σήμερα στην περίπτωση που εφαρμόζεται το ανώτερο ποσοστό του 50% και το 20% κατά ΚΕΔΕ ο Σύλλογος εισπράττει καθαρά το τριπλάσιο συν, από αυτό που μένει στο Επιμελητή και αξιοποιείτε όπως αξιοποιείτε, Τα Συμπεράσματα Δικά σας.

Το αντικείμενο του ΚΕΔΕ καλά θα κάνει να εξαιρεθεί μέχρις ότου πετύχετε εσείς οι εκπρόσωποι μας – συνδικαλιστές την εξισορρόπηση των αμοιβών μας. Οι Αμοιβές του ΚΕΔΕ ισχύουν από το 2006 και εδώ μπράβο μας, εύγε στους μέχρι τώρα εκπροσώπους μας.

Μέρισμα, αφού αφαιρεθούν π.χ. υποχρεώσεις, έξοδα, ασφαλιστήρια υγείας (ευτυχώς που τελευταία πραγματοποιήθηκε η ομαδική ασφάλιση μας, περίτρανη απόδειξη το τι μπορούμε να πετύχουμε με λίγη λογική) και φτάσουμε να μοιράσουμε ζεστό χρήμα, μοιράζουμε με προτεραιότητα π.χ. στους νέους συναδέλφους, στους έχοντες ανάγκη με εισοδηματικά κριτήρια, με κριτήρια υγείας κ.ο.κ. , ένα πλέγμα το οποίο κάλλιστα μπορεί να διαμορφωθεί να υλοποιηθεί και να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Όλα αυτά για να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να βλέπουμε το μέλλον μας με αξιώσεις αν δεν συμμετέχουμε στο γίγνεσθαι με όραμα στόχους και σκοπούς.

Με όλο το σεβασμό μου και πολύ – πολύ αίσθημα δικαιοσύνης θέλω να πιστεύω                                                      Δημήτρης  Μπιζής